1. ภาพรวมของภาพขยายทั้งหมด
ชุดภาพส่องกล้องกำลังขยายสูง พาเราเจาะลึกเข้าไปดูความมหัศจรรย์ของมวลสารเนื้อผงผสมปูนเปลือกหอยโบราณ จุดที่เด่นสุดคือการฟอร์มตัวของผลึกแคลเซียมคาร์บอเนตที่งอกขยายทับถมกันจนแน่นหนา สลับกับคราบน้ำมันตังอิ้วและคราบความเก่าที่แทรกซึมอยู่ตามซอกมุมอย่างเป็นธรรมชาติ

2. ลักษณะทางกายภาพ
เนื้อหามีโทนสีเหลืองอมน้ำตาลและขาวนวลสลับกันอย่างกลมกลืน เกิดจากมวลสารหลักคือปูนเปลือกหอยสุกผสมมงคลวัตถุและน้ำมันตังอิ้ว เนื้อพระมีความแห้งสนิทแต่ฉ่ำลึกด้วยคราบน้ำมันเก่าที่ขับตัวออกมาตามกาลเวลา ผิวสัมผัสไม่ได้เรียบเนียนแบบงานพลาสติก แต่มีความระยิบระยับของผลึกแร่ที่เติบโตขึ้นมาจากเนื้อใน

3. ชี้จุดสังเกตในภาพเม็ดผลึกแคลเซียมผุดเด่นบนผิว : เป็นผลึกสีขาวขุ่นและใสที่งอกและเติบโตขึ้นมาจากปูนเปลือกหอยตามธรรมชาติ เกาะกันแน่นหนา ไม่ใช่การโรยผงเคลือบผิวภายนอก แนวร่องยุบและรอยแยกหดตัว : ปรากฏร่องลึกตามธรรมชาติที่เกิดจากการหดตัวของมวลสารผ่านกาลเวลานับร้อยปี ขอบร่องมีความโค้งมนละมุน ไม่คมแข็ง คราบน้ำมันตังอิ้วและมวลสารจมตัว : จุดสีน้ำตาลและคราบซึมที่แทรกตัวอยู่ใต้ชั้นผลึก แสดงถึงกระบวนการแห้งตัวและหดตัวอย่างช้าๆ ตามหลักฟิสิกส์

4. วิเคราะห์ร่องรอยการแตกร่องรอยการปริแยกและการยุบตัวมีความลึกและนุ่มนวลตามอายุขัย บริเวณขอบรอยแตกมีความมนตัว ไม่ปรากฏรอยคมหรือรอยขูดขีดจากเครื่องมือกลหรือการทำศัลยกรรมผิวพระแต่อย่างใด เกิดจากการคลายตัวของมวลสารตามธรรมชาติ

5. ทำไมจุดนี้งานฝีมือถึงทำเลียนแบบไม่ได้?การเจริญเติบโตของผลึกแคลเซียมคาร์บอเนตที่งอกแทรกขึ้นมาจากเนื้อในจนปกคลุมผิว รวมถึงคราบน้ำมันตังอิ้วที่ซึมและแห้งสนิทลงไปในเนื้อ เป็นปฏิกิริยาทางเคมีและกายภาพที่ต้องอาศัยระยะเวลานานนับร้อยปี งานเลียนแบบยุคใหม่ไม่สามารถจำลองการเติบโตของผลึกในระดับจุลภาคและความลึกซึ้งของเนื้อหาเช่นนี้ได้

6. สรุปผลการส่องระดับความเก่าธรรมชาติ: 95%สรุป: ความเก่าและการพัฒนาทางกายภาพ มีแนวโน้ม 95% (อายุการสร้างราว 160 ปีขึ้นไป ตามกรอบเวลาประวัติศาสตร์การสร้างของสมเด็จพุฒาจารย์โต พรหมรังสี แห่งวัดระฆังโฆสิตาราม)