🔬 รายงานผลการตรวจวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์

Amulab Scientific Authentication & Laboratory Center
LAB2026-020

✅ ผ่านการตรวจรับรองมาตรฐาน (แท้)

เลขที่ใบรับรอง COA: COA2026-P029
ชื่อวัตถุมงคล: พระสมเด็จ วัดระฆัง พระเกจิ / สำนัก:
ประเภทมวลสาร: เนื้อผง วันที่รับเข้าตรวจ: 21/09/2026
วันที่ออกรายงาน / ออกบัตร: 23/09/2026
📝 บันทึกคำวินิจฉัยทางนิติวิทยาศาสตร์
📌ผลวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์ - พระเครื่อง (พระสมเด็จ วัดเกศไชโย)

ภาพรวมของภาพขยายทั้งหมด ส่องภาพนี้แล้วเห็นเนื้อพระสมเด็จวัดเกศไชโยได้หนึกนุ่มมากๆ ครับ จุดเด่นที่พุ่งเตะตาที่สุดคือความฉ่ำมันของน้ำมันตังอิ้วที่แทรกอยู่ในเนื้อปูนเปลือกหอย ผิวมีลักษณะนูนหนาคล้ายคลื่น และมีกลุ่มผลึกแคลเซียมใสผุดขึ้นมาเคลือบเป็นละอองอยู่รอบๆ มวลสารก้อนใหญ่กลางภาพ สภาพผิวดูแน่น ตึง และจัดจ้านมากครับ


ลักษณะทางกายภาพ เนื้อหาออกโทนสีขาวนวลอมเหลืองฉ่ำวาว เป็นเนื้อแก่ปูนเปลือกหอยผสมผสานกับน้ำมันตังอิ้วแบบเข้มข้น ผิวมีความแห้งตึงแต่ไม่กระด้าง มีความหนึกนุ่มและยืดหยุ่นทางสายตา รอยยุบและร่องลึกสลับกันเป็นแอ่งธรรมชาติ ไม่ได้เป็นแผ่นเรียบคม


ชี้จุดสังเกตในภาพ


ก้อนมวลสารเนื้อแก่ปูนเปลือกหอยฉ่ำน้ำมัน : เป็นมวลสารก้อนโตโทนสีเหลืองนวลกลางภาพ ที่ถูกเนื้อปูนรอบข้างทรุดตัวโอบรัด ผิวของก้อนมวลสารมีน้ำมันตังอิ้วเอ่อซึมขึ้นมาเคลือบเบาๆ


รอยแอ่งทรุดตัวสีเทาดำ : ตามซอกร่องต่ำปรากฏคราบฝุ่นละออง ความชื้น และคราบตังอิ้วเก่าสะสมตัวเป็นสีเข้มฝังลึก


ละอองเกล็ดแคลเซียมใส : งอกผุดแทรกตัวขึ้นมาตามผิวหน้าปูนเปลือกหอย กระจายอยู่ตามขอบแอ่ง สะท้อนแสงเงาดูมีมิติสูงต่ำ


วิเคราะห์ร่องรอยการแตก รอยแยกและแอ่งทรุดตัวในรูปนี้มีขอบร่องที่มนนุ่มตามากๆ ครับ ขอบไม่คมบาด ไม่ปรากฏร่องรอยการจงใจขีดข่วน ตัวรอยแยกวิ่งเป็นเส้นโค้งไปตามการเซ็ตตัวของเนื้อปูนเปลือกหอย และมีคราบน้ำมันตังอิ้วเก่าคอยเชื่อมประสานขอบร่องไว้ตลอดสาย


ทำไมจุดนี้งานฝีมือถึงทำเลียนแบบไม่ได้? ความหนึกนุ่มของเนื้อปูนเปลือกหอยที่ถูกน้ำมันตังอิ้วตกตะกอนอัดแน่นจากข้างในออกมาข้างนอกแบบนี้ เกิดจากกาลเวลาและการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพนานนับร้อยปีครับ งานเคมีหรือเรซิ่นทำปลอมจะทำให้ดูฉ่ำได้แค่น้ำมันพ่นเคลือบผิวหน้า แต่จะไม่เกิดมิติการผุดของผลึกแคลเซียมร่วมกับเนื้อปูนที่ย่นตัวนุ่มนวลแบบนี้เด็ดขาด


สรุปผลการส่อง


ระดับความเก่าธรรมชาติ: 94%


สรุป: ความเก่าและการพัฒนาทางกายภาพ มีแนวโน้ม 94% และประมาณการณ์อายุการสร้างอยู่ในช่วงราว 150-160 ปีมาแล้ว (สอดคล้องตามหลักวิทยาศาสตร์ในยุคการสร้างของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี))